الفبای انگلیسی و سیر تحول آن

در این مطلب قصد داریم شما را با سیر تحول الفبای انگلیسی آشنا کنیم….. با دارالترجمه الف همراه باشید

با توجه به زبان انگلیسی فعلی، الفبای انگلیسی بیانگر قدمت 3000 ساله آن است.

به الفبای انگلیسی، الفبای رومی یا لاتین نیز می گویند. با توجه به پیشینه ی این الفبا متوجه اقتباس آن از  الفبای زبان رومی ها می شویم.

تمدن اتروسکان زیر بنای یادگیری الفبای رومی ها بود. اتروسکان ها در ایتالیای فعلی مستقر هستند.

با بررسی پیشینه ی تمدن اتروسکان، الفبای خود را یونانی ها و یونانی ها از فنیقی ها اقتباس کرده اند. در شرقی ترین قسمت دریای مدیترانه اقوام سامی قرار داشتند که فنیقی ها از این اقوام بودند.

و اما در مورد اینکه اقوام سام چگونه الفبای انگلیسی را به وجود آوردند، شواهدی موجود نیست و ابداع الفبای انگلیسی به صورت راز مانده است.
حدود هزار سال پیش از تولد مسیح اقوام سامی مانند فنیقی ها و آرامی ها شروع به ایجاد زبانی برای نوشتن کردند که مقدمه ای مشابه داشت و الفبا ایجاد شد.
در ادامه مطالب به بررسی مراحل تکاملی الفبای انگلیسی از دوران یونانی ها به بعد می پردازیم.

الفبای انگلیسی از دوران یونان تا امروز

یونانیان

برای بررسی تاریخچه الفبای انگلیسی از ابتدا تا کنون از بررسی دوران یونان شروع می کنیم. یونانی ها استفاده کردن از الفبای فنیقی را در سده ی هشتم پیش از تولد مسیح شروع کردند. یونانی ها با اضافه کردن حروف صدادار در الفبای موجود، تغییر بزرگی در الفبای اولیه به جود آوردند. براساس قراردادی که یونانی ها ایجاد کرده بودند هرباری که  صوتِ حرف صداداری از دهان خارج می‌شد، یک مصوت را میان حرف های کلمۀ معادل جیا می دادند. در حال حاضر استفاده از حروف صدادار امری ساده و بدیهی تلقی می شود ولی ابداع حروف صدادار بزرگترین پیشترفتی شمرده می شود که تا دو هزار سال بعد خود بی نظیر بود. به دلیل آنکه هر صدایی علامت گذاری شده بود و حروف کمی وجود داشت که بتوان با آن هر کلمه ای را در گفتار  آمده را نوشت، مدل نوشتاری یونانی ها الفبای کاملی را ایجاد کرد.

نکته ی قابل توجه این است که یونانی ها حروف جدیدی برای حروف صدادار ایجاد نکردند، آنها تنها از حروف فنیقی که در صحبت های یونانی ها معادل نداشت کمک گرفتند و از حروف های ذکر شده برای حروف صدادار در زبان خود استفاده کردند. در آخر با حذف و اضافه چندین حرف، 24 حرف یونانی ایجاد شد. اگرچه اسمی که فنیقی ها برای حروف گذاشته بودند برای یونانی ها بی معنا بود، ولی با این حال اسم حروف از الفبای فنیقی به یونانی انتقال یافت و با تغییری جزیی ماندگار شد. برای نمونه اسم حرف الف در زبان فنیقی در یونانی به آلفا تبدیل شد یا حرف بت در یونانی به بتا تغییر کرد.
پیوستن دو کلمه آلفا و بت(آلفابت) معنی الفبا را ایجاد کرد..

تمدن اتروسکان‌ها

با بررسی های دیگر در مورد الفبای انگلیسی، از یونان به اتروسکان می رسیم. در حد فاصل بین قرن 6 تا 11 پیش از تولد مسیح اتروسکان ها در نقطه ی اوج تمدن خود در شمال ایتالیا می زیستند.
اتروسکان ها با تغییراتی که در زبان یونانی ایجاد کردند زبان خود را به وجورد اوردند که زیر شاخه هایی هم از الفبای اتروسکان ایجاد شد که شاخص ترین آن الفبای رومی است.

رومیان

در بررسی های ریشه ی الفبای انگلیسی بعد ار اتروسکان ها به بررسی تحولات زبان دوران رومی ها می پردازیم. چنین پیش بینی می شود که در حدود قرن ششم رومی ها از الفبای اتروسکان ها استفاده کردند. رومی ها حدودا 20 حرف را از الفبای اتروسکان ها که 26 حرف داشت را منتخب کردند. البته این 20 حرف در طی سه سده به 21 حرف افزایش یافت. در ابتدا، حروف رومی عبارت بود از:

A, B, C, D,E, F, G, H, I, K, L,M, N, O, P, Q, R, S, T, V, X

به همان صورتی که بیانگر است،فقط چندین حرف  J, U, V, W, Y و Z در حروف فوق قرار ندارد. کلمات زیادی از یونانی به زبان رومی در قرن اول بعد از تصرف یونانی ها توسط رومی ها منتقل شد. هنگام نوشتن کلمه ی یونانی به رومی نیاز افزایش حروف دیگر احساس می شد. درنتیجه، برای نوشتن صوتی بین حروف  u و e، حرف یونانی اپسیلون ایجاد شد و به آن ε گفتند. انها حرف زتا که برای ۵ سده رد شده بود را قبول کردند و آن را با  Y، قبل از X جای دادند. امپراطوری روم دارای  ۲۳ حروف الفبایی است. پس از گذشت زمانی حروف J، U و W به الفبای رومی اضافه گردید. به علت تفاوت هایی که در دست نوشته های مختلف وجود داشت این حروف به وجود آمدند و  همچنین معادل تلفظ واقعی محسوب نمی شدند.

الفبای انگلیسی و نگاهی به تاریخچه حروف بزرگ و حروف کوچک

در آغاز الفبای رومی تنها شامل حروف بزرگ بود و حروف کوچک نداشت و به مرور زمان حروف کوچک ایجاد شد. با توجه به حروف بزرگ نمایان است که این نشانه ها دقیق و تقارن دار هستند و این دقت و تقارن ممکن است به علت نگارش آنها بر روی لوح ها  و دیواری های سنگی بوده باشد. افرادی که وظیفه ی حک کردن حروف را برعهده داشتند با دقت تمام و تقارن کامل، حروف را بر دیوار ها حک می کردند.

در گذر زمان که صفحه ها از سنگ به پاپیروس و کاغذ پوستی تغییر یافت و با قلم نوشتن ابداع شد، افراد نویسنده احساس نیاز نسبت به حروفی کردند که انعطاف بیشتری داشته و نوشتار آن ساده تر باشد. همچنین نوشتن به حروف بزرگ فضای بیشتری نیاز داشت و تهیه ی اوراق پرهزینه محسوب میشد. در کتابخانه ها افرادی که به رونویسی کتاب مشغول بودند در ابتدا سعی در ریزتر نوشتن حروف بزرگ داشتند تا فضای کمتری رو بخواهد ولی با این توصیفات باز هم نسخه برداری از کتاب ها پرهزینه بود. درنتیجه حروف کوچک جای خود را در میان حروف الفبا ایجاد کرد.

الفبای انگلیسی امروزی را می توان با حداقل تغییر الفبای رومی یادآور شد. در این مطلب بیشتر به بررسی الفبای انگلیسی پرداختیم ولی لازم است با توجه به الفباهای موجود در کل دنیا البته با استثنای زبان کره ای، یادآوری شویم که تمامی الفباها ناشی از الفبای سامی است. به عنوان نمونه الفبای فارسی و عربی از الفبای آرامی نشات گرفته است و الفبای سیریلیک هم از الفبای فنیقی و یونانی الهام گرفته است.(مانند الفبای رومی).یکی از پژوهش های جذاب زبان شناسان و باستان شناسان بررسی ریشه های حروف است. باعث خرسندی ماست که اگر شما عم مطالبی قابل توجه و یا جامانده است را در نظرات با ما درمیان بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *